تمرينات پيشنهادي براي          حساسيت شنيداريدرمنزل

1. كودك را واداركنيد كه با دست راست  گوش راستش را ببند د به طوريكه نتواند با گوش راست بشنود.اكنون با او به گونه اي حرف بزنيد كه مجبور به پاسخ دادن باشد. در حاليكه با گوش راست نتواند بشنود.

سپس از او بخواهيد كه كه با دست چپ گوش چپش را ببندد به طوريكه هنگام گفتگو با او گوش چپ نشنود.

اين تمرين را براي هر گوش يك دقيقه و چهار بار در روز انجام دهيد.

2.صحبت با كودك با تغيير مداوم موقعيت (در حاليكه كودك وسط اطاق روي صندلي نشسته است.)

تمرين شنوايي اين مرحله به شكل گوش فرا دادن كودك به صحبتهاي گوينده ايست كه به طور دايم موقعيت خود را از يك محل به محل ديگر تغيير مي دهد. از فرزندتان بخواهيد كه روي يك صندلي تقريبا وسط اطاق بنشيند شما بايد در حاليكه آرام آرام مي گرديد با او گفتگو كنيدبه طوريكه در بخشي از گفتگوشما را ببيند و دربخشي ديگر كه حدودا در پشت سر او قرار ميگيريدنتواند شما را ببيند.

3.صداهاي مربوط به خوردنيها :

از كودك بخواهيد به صداي مربوط به خوردنيهاي همچون خيار كندن برگ كاهو شكستن تخمه جويدن قند گاز زدن خيار و سيب گوش كند با چشم بسته آنها را مورد شناسايي قرار دهد .

4.صداي به هم زدن چيزهاي سخت:

چيزهاي سخت مانند سنگ لوبيا چوب دانه هاي تسبيح و برنج را در داخل ظروف كوچك درون بطري قرار دهيد (طوريكه اشياء داخل آنها ديده نشود)كودك با گوش دادن به صداها بايد تشخيص دهد كه چه چيزي داخل ظرف است.

 

تمرين با چشمان بسته:

چشمان كودك را بسته و او را روي صندلي وسط اتاق بنشانيد.در حاليكه در اطراف او قدم ميزنيد با او صحبت كنيد واز او بخواهيد به جايي كه تصور مي كند شما هستيد اشاره نمايد.

توجه:

از كودك بخواهيد پشت به شما يا با چشمان بسته بنشيند وسپس با استفاده از كف زدن يا زدن  روي ميز الگوي صداي متفاوتي مانند تند يا كند ايجاد كند وبخواهيد آنها را تكرار كند يا بشمارد يا مثلا بانقطه يا خط  آن را نشان دهد.

در منزل با صداي كم به صداي تلويزيون گوش كند و به مدت يك هفته از اين تمرين  استفاده كند.

مادر در منزل ديكته را به صورت زمزمه وار به دانش آموز بگويد

 

 

تميز شنيداري:

در صورتيكه دانش آموز در تميز يا دقت شنيداري دچار مشكل باشد بايد تمرينهاي زير را انجام داد.با چشمان بسته كودك بايد حدس بزند كه صدا از كدام گوشه ي اتاق مي آيد و دوري و نزديكي صدا را تشخيص دهد.

از كودك بخواهيد به صداهاي متفاوت گوش كند و بگويد كه بلند يا آهسته هستند.

پيدا كردن جاي صدا:

يك وسيله ي صدا دار مانند ساعت در گوشه اي از اتاق پنهان كنيد و از كودك بخواهيد با گوش كردن جاي آن را بگويد.(به صورت بازي)

تعقيب صدا:

چند تن از كودكان يا والدين در حاليكه راه مي روند و هر كدام صوتي به لب دارند و بر اساس ترتيب خاصي به نوبت آن را به صدا در مي آورند كودك مورد آموزش بايد با تعقيب آنها تشخيص دهد كه سوت به وسيله ي كدام يك از آنها نواخته مي شود ومسير آن كودك را تعقيب نمايد.

حدس زدن:

از يكي از اعضاي خانواده بخواهيد صداي حيواني را در بياورد يا چيزي بگويد كودك ديگر با گوش كردن حدس بزند صدا مال چه كسي از اعضاي گروه است.

برنامه ي تلويزيوني:

از كودك بخواهيد يك برنامه ي تلويزيوني را تماشا كند و سپس سوالاتي درباره ي آن مثلا چه حيواناتي بودند چند تا بودند و مانند آن را بكنيد.

يادگيري لالايي ها:

اشعار و مثل ها . بازيهاي انگشتي  و غيره ميتواند در توسعه ي حافظه ي شنوايي مفيد باشد.

 

 

 

بازيهاي لفظي بي پايان:

اين بازيها ميتواند از اين قبيل باشد:

يكي از بچه ها جمله اي مي گويد: مثلا((من دريا را دوست دارم))در مي يابد با تكرار آن كلمه ي ديگري به آن بيفزايد و بازي به همين نحو ادامه ميابد . از تصاوير نيز در جهت كمك به حافظه شنودي  مي توان استفاده كرد.